Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Επίσκεψη στα καρνάγια





Οι μαθητές της Στ΄ τάξης του σχολείου μας, την Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2015, στα πλαίσια του προγράμματος, «Καρνάγια και ταρσανάδες»,  επισκέφθηκαν τα καρνάγια της Χαλκίδας, στην περιοχή Βούρκος.
Ο Νοέμβρης μας επιφύλαξε μια πολύ ωραία «ανοιξιάτικη» μέρα, με ήλιο φωτεινό και θάλασσα γαλήνια. Ξεκινήσαμε περπατώντας από το σχολείο μας, αποφασισμένοι όλοι να αδράξουμε τη μέρα. Δεκαέξι μαθητές,  με οδηγό τη  γυμνάστριά μας,  Ματούλα  Γιαννίτση και άξια συνοδό, τη δασκάλα της τάξης, Κωνσταντίνα Παπαιωάννου.

Πρώτη μας στάση , μετά από ένα σαρανταπεντάλεπτο περπάτημα, το πάρκο του Βούρκου, για μερικές ασκησούλες ενδυνάμωσης στα όργανα  γυμναστικής.  Δεκατιανό, ώστε να πάρουμε δυνάμεις …
Επόμενος σταθμός τα καρνάγια   Χειμώνα. Εκεί πήραμε μια συνέντευξη από τον ιδιοκτήτη κ. Χειμώνα. Μας έδειξε τον τρόπο εξόδου των καραβιών στη στεριά για την συντήρησή τους και μας περιέγραψε την διαδικασία της. Μας μίλησε για τις σπουδές του, τις δυσκολίες της δουλειά του και μας ξενάγησε στο χώρο.
Ήρθε η ώρα για το κύριο ραντεβού μας, στο παραδοσιακό καρνάγιο του πατέρα και γιού Καμπούρογλου.   Μας περίμεναν ευδιάθετοι. Την ξενάγηση ανέλαβε ο γιός, που συνδυάζει την επιστημονική ναυπηγική και την παραδοσιακή μαθητεία,  δίπλα στον  έμπειρο καραβομαραγκό πατέρα του. Μας έδειξε τα σκαριά, που συντηρούνται και τα σκαριά που «χτίζονται» στο καρνάγιο του. Μας περιέγραψε όλη την διαδικασία κατασκευής , από την κοπή του ξύλου, το σχεδιασμό, τα πατρόν, τη χάραξη, την κατασκευή, μέχρι το βάψιμο, τα πανιά, τη μηχανή. Περιέγραψε την ομορφιά αλλά και τις δυσκολίες του επαγγέλματος του καραβομαραγκού. Απάντησε με απλά λόγια στις ερωτήσεις , που είχαμε προετοιμάσει από το σχολείο, καθώς και στις απορίες, που μας δημιουργήθηκαν εκεί. Πριν τον αποχαιρετίσουμε, ολοκλήρωσε την «ναυτική» φιλοξενία με κεράσματα  και εξέφρασε την ευχή κάποιος από τους μαθητές, να επιλέξει το επάγγελμα του καραβομαραγκού και προσφέρθηκε να τον διδάξει.
Ευχαριστημένοι και γεμάτοι νέες γνώσεις και εμπειρίες,  πήγαμε στο επόμενο ραντεβού μας. Περνώντας μέσα από το λιμάνι  με τις ψαρόβαρκες , φτάσαμε στον ιστιοπλοικό όμιλο Χαλκίδας. Εκεί μας περίμενε ο ιστιοπλόος και δάσκαλος ιστιοπλοίας, Νίκος Λιαλιάρης. Μας περιέγραψε ένα ιστιοφόρο, το υλικό κατασκευής του, τις αρχές της ισορροπίας του, τους τύπος ιστιοφορίας. Μας συνέκρινε ένα ιστιοφόρο με ένα ξύλινο σκαρί και ανέπτυξε τα θετικά των ιστιοφόρων και τους λόγους,  που προτιμούνται. Μίλησε για την οικολογική τους κίνηση με τον άνεμο, το οικονομικότερο κόστος κατασκευής και  συντήρησης. Φεύγοντας τον ευχαριστήσαμε και του ζητήσαμε, αν μπορεί να μας  χαρίσει κάποια στιγμή την εμπειρία μιας μικρής βόλτας, με ένα ιστιοφόρο. Μας είπε ότι υπάρχουν δυσκολίες αλλά θα το προσπαθήσει.
Και αφού τα μάτια μας  χόρτασαν από σκαριά, πανιά, θάλασσα, ήλιο και γλάρους, ξεκινήσαμε, κουρασμένοι πια, το δρόμο της επιστροφής στο σχολειό μας. Το σώμα μας βαρύ αλλά  το μυαλό μας  γεμάτο με νέες γνώσεις και η ψυχή μας ήρεμη, γαλήνια και πλήρης.                                       
 Ήταν μια τέλεια μέρα…!!!!!!!